1,250.00€
Talerz niegdyś ze stołu Carycy Katarzyny Wielkiej.
Przodek dzisiejszego znanego nam Lomonosova
Cesarska Fabryka Porcelany założona w 1744 roku z inicjatywy Cesarzowej Elzbiety córki Piotra Wielkiego
Talerz z okresu „Złotego wieku Katarzyny” – czas panowania Cesarzowej Katarzyny II Wielkiej, datowany na lata 1760-1796.
Złoty wiek to rozwoj manufaktury i duże zapotrzebowanie Cesarskiego Dworu na porcelanę.
Talerz posiada znak inwentarzowy „P.K.”
Pridvorenyaya Kontora – jedna z centralnych instytucji w Imperium Rosyjskim w XVIII i XIX wieku, odpowiedzialna za sprawy dworu cesarskiego.
Dwór był odpowiedzialny za organizację uczt, balów, maskarad, koncertów, przedstawień i innych uroczystości na dworze cesarskim, a także za wyżywienie i warunki życia członków rodziny cesarskiej w pałacach.
Dwór cesarski tworzył personel służby – szambelanów, lokajów, kucharzy (stewardów), osoby zajmujące się nakrywaniem do stołu (tafeldeikers), podawaniem napojów (mundshenk) etc., od 1762 r. mając prawo do ich usuwania wraz z nadawaniem im stopni dworskich bez powoływania do służby cywilnej.
Znak P.K. jest znakiem inwentarza, że przedmiot należy do dworu cesarskiego.
Talerze pochodzą z tzw serwisu zwyczajnego.
Serwis nazwano zwyczajnym, ponieważ przeznaczone było do codziennego użytku (czyli teraz nazywałoby się codzienne, ale w XIX wieku zwyczajne). Wystrój talerzy i cała jego estetyka są dość standardowe i naśladują estetykę ówczesnej Miśni.
Na ostatnim zdjęciu – cześć serwisu z wystawy Państwowego Muzeum Ermitażu w Petersburgu.
Kilka talerzy z serwisu znajduje się również w Museum Porcelany w Darmstadt.
Talerz był częścią wystawy czasowej „Porcelana jej wysokość królowa stołu” w Muzeum Ziemii Wieluńskiej.
Przedmiotem sprzedaży jest talerz – wymi są na zdjęciach.
Talerz ma niewielkie ślady użytkowania
w tym koszt wysyłki do Polski
do talerza dołączam katalog z wystawy, w którym jest przedstawiony
certyfikat potwierdzający autentyczność
oraz fakturę VAT euro.