Postać Adama Friedricha von Lövenfinck
oznaczyła się na kartach historii dużymi fantastycznymi literami.
Adam Friedrich von Lövenfinck jako najstarszy i prawdopodobnie najbardziej utalentowany z trzech braci urodził się w 1714 roku w małym miasteczku Biała, okolice Godziesz Wielkich niedaleko Kalisza, w dzisiejszym województwie wielkopolskim.
Jego ojcem był biedny sierżant Heinrich Wilhelm von Löwenfink,
Heinrich Wilhelm von Löwenfinck (* 1678; † 10 października 1734 w Miśni), który był niemieckim malarzem wojskowym i w późniejszym okresie pracującym jako malarz porcelanowy w Miśni.
Talent po ojcu odziedziczyli wszyscy trzej synowie, którzy trudnili się malarstwem na porcelanie – Adam Friedrich (1714–1754), Carl Heinrich (1718–1743) i Christian Wilhelm (1720–1753).
W tym miejscu warto zaznaczyć, że czwarty syn, starszy od wspomnianych trzech braci, zmarł w dzieciństwie i został pochowany 3 kwietnia 1713 roku w Berlstedt w Turyngii.
Ojciec Adama -Heinrich Wilhelm von Löwenfinck służył początkowo w armii pruskiej w pułku Alt-Dessau, później jako kapral w saksońskim Królewskim Pułku Kirasjerów, zanim zakończył służbę wojskową. Jego żona Anna Magdalena z domu Sachse była córką kupca przyprawami (Würzkrämer) i pochodziła z Wiehe.
W listopadzie 1727 r. jego najstarszy żyjący syn Adam Friedrich został przyjęty na praktykanta w miśnieńskiej fabryce porcelany na prośbę rodziców znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Jego brat natomiast Heinrich Wilhelma von Löwenfinck był tam tzw malarzem niebieskim, gdyż widnieje na liście płac w Miśni od 1731 r pod taką pozycją.
Bracia Adama-Karl Heinrich Lovenfinck –brak danych odnośnie życiorysu(1718/1754) i Christian Wilhelm Lovenfinck (1720/1753) .Wraz z Karlem Heinrichem wstąpił do armii saskiej w 1743 roku w ramach wojny o sukcesję austriacką, gdzie służył do 1747 roku. Następnie udał się za swoim bratem Adamem Friedrichem do Höchst, gdzie brał udział w zakładaniu fabryki porcelany w Höchst i gdzie Christian pracował jako kolorowy malarz.
Christian odszedł wcześniej zanim jego brat Adam Friedrichs opuścił tamtejszą firmę.
23 listopada 1748 roku, Adama Friedrich bin Lövenfinck udał się do Paula Hannonga w Strasburgu, gdzie pracował jako malarz fajansu,.
Christian Wilhelm zmarł w Strasburgu 19 lutego 1753 r.
Adam Friedrich von Lövenfinck jest uważany za jednego z najbardziej wpływowych malarzy ceramicznych. W 1727 roku, mając trzynaście lat, rozpoczął praktykę zawodową w miśnieńskiej fabryce porcelany, gdzie uczył się u Johanna Gregoriusa Höroldta.
W 1734 został czeladnikiem. Dwa lata później w wyniku konfliktu z Höroldem zrezygnował z pracy w Miśni i uciekł do Bayreuth, później do Ansbach, a w 1741 r. do Fuldy.
Prawdopodobnie przebywal tez w Chantilly we Francji, ale jest to informacja niepotwierdzona.
W 1746 wraz z Johannem Christophem Göltzem został założycielem Manufaktury Porcelany Höchst w Höchst am Main.
Löwenfinck, który przeszedł na wiarę katolicką, 28 października 1747 roku w Fuldzie poślubił Marię Schick, córkę nadwornego malarza książęcego Philippa Schicka, która sama była znaczącym malarzem fajansowym, a po jego śmierci została dyrektorem manufaktur fajansowych w Haguenau (niem. Hagenau) (1754–1760), Strasburgu (1760–1761) i Ludwigsburgu (1763–1795).
W tym miejscu należy dodać, że w Wikipedia pojawił się błąd wynikający prawdopodobnie z winy tłumacza google, polegający na tym, ze to Löwenflick, a nie jego żona pozostał dyrektorem w.w fabryk.
Adam Friedrich von Lövenfinck , tak jak jak wielu rzemieślników swoich czasów, przenosił się coraz dalej. Wyjechał do Weisenau koło Moguncji(Mainz) gdzie próbował prowadzić własną fabrykę fajansu, następnie na początku 1746 roku do Höchst, gdzie odegrał kluczową rolę w założeniu fabryki fajansu Höchst.
Po sporach z innymi udziałowcami manufaktury Höchst, w marcu 1749 roku Löwenfinck próbował założyć własną firmę w Schönbornslust koło Koblencji. Dotyczy założenia krótkoterminowej manufaktury. Firma produkowała od 1757 do 1759 roku, po czym zaprzestała produkcji.
W maju 1749 roku i udał się do Strasburga, gdzie objął kierownictwo fabryki fajansu Hannong w Haguenau. Zmarł tam w wieku zaledwie 40 lat. 13.11. 1754.
Löwenfinck jest uważany za najbardziej oryginalnego i wszechstronnego malarza porcelany, jaki wywodzi się z warsztatu Höroldta.
Jego malarstwo charakteryzuje się mocnymi konturami, oprawionymi w kontrastujące obszary kolorystyczne, dzięki czemu jego malarstwo wydaje się niezwykle wyraźne. Jego tematy są baśniowe i groteskowe: porośnięte porostami drzewa, kudłate zwierzęta, rajskie ptaki, komiczne zdarzenia. Malował także sceny myśliwskie i jeździeckie. Dziś zachowało się około 200 malowanych przez niego egzemplarzy porcelany i fajansu.
Adam Friedrich von Lövenfinck pozostawił po sobie kilkaset dzieł głównie powstałych w okresie pracy w Miśni. Kilka jego prac można spotkać w Muzeum Miejskim w Fuldzie na ceramice produkowanej w
Malarstwo motywów baśniowych zwierząt spotkac mlzna jedynkę na porcelanie miśnieńskiej. Tematy,ę tą nie przeniósł już dalej, choć w jego dziełach nadal można dostrzec nutkę fantazji i charakterystyczne wyraziste motyle.
Wg opinii dwóch wybitnych ekspertów w Niemczech ( „Kunst + Krempel ∙ BR- „ w niemieckiej TV ARD,), Dyrektora der Abteilung Schlösser und Sammlungen der Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg. i Anke Wendl z domu aukcyjnego w Rudolstadt, wskazówką do identyfikacji Friedricha von Lövenfinck może być wyjątkowa ciemna purpura wokół sylwetki zwierzątek która nie jest dobrze wypalona i charakterystyczne wlosy wokół kopyt fantastycznych zwierząt. Jest to jednak temat nadal otwarty i nie do końca rozstrzygnięty, a dyskusja na polu eksperckim nadal trwa.
Na zdjęciach prezentuję przykłady dzieł mistrza Lövenfincka
- Terynę z Miśni z kolekcji własnej oraz obiekty z :
- Muzeum Miejskiego w Fuldzie i przykłady unikatowych prac mistrza po okresie miśnieńskim,
- Kolekcji w Schloss Lustheim – porcelana miśnieńska
- Kolekcji porcelany w Zwinger Dresden – Państwowe Zbiory Sztuki w Dreźnie – porcelana miśnieńska.
zdjęcia własne.
